Αναλυτική Θεολογία

Το θεολογικό κλίμα της εποχής του Βιργίλιου ήταν δυσοίωνες. Η επίσημη θρησκεία ήταν η ρωμαϊκή χλιαρό, χωρίς έμπνευση λατρεία του Αυγούστου ως «ζωντανός Θεός." Στην πραγματικότητα, ο Βιργίλιος τον Αύγουστο ανέθεσε να γράψει την Αινειάδα του ως ένα είδος αναμνηστικό ποίημα, προς τιμήν του. Ως μια στωική, ο Βιργίλιος περιφρονούσαν το ανθρώπινο σώμα, και η έννοια αυτή αντικατοπτρίζεται σε όλη την Αινειάδα. «Δεν μπορούσε να καταλάβει πώς κάθε ψυχή που είχε κερδίσει μόλις τα Ηλύσια Πεδία θα μπορούσε ποτέ θέλουν να« επιστρέψουν στην υποτονική υποτροφία του σώματος. " «Κακή θνητούς ότι είμαστε, φωτεινότερα ημέρα της ζωής μας είναι πάντα η πρώτη για να πετάξει? Σέρνεται στην ασθένεια και την κατήφεια των ηλικίας, και τον πόνο μας συνεπάρει, και η αδίστακτη σκληρότητα του θανάτου," Smiley 674. Θα πρέπει να ήταν αρκετά βαρετή στιγμή.

Αν ο Βιργίλιος είναι καθόλου αντιπροσωπευτική της επικρατούσας ταμπεραμέντο, δεν είναι δύσκολο να δούμε πώς δροσιστικό θα πρέπει να ήταν για να έρθει κάποιος - ο Ιησούς - και διακηρύσσουν ότι, το πρόσωπο που ζει με έναν οργανισμό, στην πραγματικότητα ήταν ο Θεός, ή, σε Τουλάχιστον, ο γιος του Θεού. Ανεξάρτητα από το ποιος (ή ποια) είναι, ή πώς ορίζεται, "Θεός" είναι ποιος (ή ποια) παρέχει οντολογική δομή και ορισμός στον κόσμο. Από Heideggerian προοπτική, για τον δυτικό πολιτισμό, τουλάχιστον, ο Θεός (ή η έννοια του Θεού) είναι μία από τις βασικές συνιστώσες της "φόντο" ή την "εκκαθάριση" που καθιστά δυνατή για τους ανθρώπους, πράγματα και ιδέες για να εμφανιστούν και νόημα.

Ο Ιησούς, ως εκ τούτου, ορθώς μπορεί να θεωρηθεί ως ontic ομόλογό του Θεού («ontic" είναι μια λέξη που σημαίνει Χάιντεγκερ την συγκεκριμενοποίηση, υλοποίηση, εμφύσηση - ή, ταιριαστά, ενσάρκωση - την οντολογική).

Ο συγγραφέας του Ευαγγελίου του Ιωάννη καταλάβει αυτό. "Ο Θεός ήταν ο Λόγος,« Ιωάννης 1:1? Και, «ο Λόγος έγινε σάρκα, και κατοίκησε ανάμεσά μας," John 1:14. Με άλλα λόγια, ο Ιησούς είναι η σάρκα και οστά ομόλογό του Θεού. Σωματικές του Ιησού φύση τονίζεται αλλού σε ολόκληρη την Καινή Διαθήκη. Υπέστη σωματική βασανίζουν όταν σταυρώθηκε? Βιώνει ακόμα ότι οι περισσότεροι-των ανθρωπίνων συναισθημάτων, αμφιβολία, στις τελευταίες στιγμές του στο σταυρό, όταν ρωτάει, "Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί εσύ hast με εγκατέλειψες;", κατά Ματθαίον 27 : 46.

Ιωάννης συνεχίζει, ο Ιησούς δεν είναι ο μόνος που ενσωματώνεται. «[Τ] ο ώρες έρχεται στην οποία όλοι όσοι είναι στους τάφους, θα ακούσουν τη φωνή Του και να προοδεύουν," Ιωάννης 5:28-29. Με άλλα λόγια, όπως ορίζεται στο Σύμβολο της Πίστεως, οι Χριστιανοί "Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών», δηλαδή, η φυσική, σωματική εκ νέου ενσωμάτωση του νεκρού.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η Λειτουργία της Θείας Ευχαριστίας. "Ο Ιησούς είπε προς αυτούς, Αληθώς, αληθώς σας λέγω, εκτός τρώτε τη σάρκα του Υιού του ανθρώπου, και να πίνουν το αίμα του, εσείς δεν έχουν ζωή σας," John 6:53. Αν είχαμε δεν έχουν οι άνθρωποι με τους φορείς, θα μπορούσε να είχε υπάρξει κάποια άλλος τρόπος για να συμμετάσχουν από θεϊκή υπόσταση του Χριστού. Αλλά επειδή είμαστε, πρέπει να τρώνε και να πίνουν για τροφή, η οποία ως εκ τούτου καθίσταται ιδιαίτερα κατάλληλο μηχανισμό μετάδοσης-.

Dante είναι άμεσος απόγονος του Ιωάννη. Στη Θεία Κωμωδία, ο καθένας έχει ένα σώμα - σε εκείνους μαρτύριο, ή εκείνων που εξυψώνεται στον ουρανό. Όλα τα υπομένει διάφορες τιμωρίες, ή ανάπαυση σε διάφορες απολαύσεις - μερικά από καθένα από τα οποία πιο περίεργο πράγματι. Παίρνει ένα σώμα, ωστόσο, να βιώνουν την ευχαρίστηση ή τον πόνο, και βασικό θέμα του Δάντη είναι επομένως μία από τις ενσωματωμένες Χριστιανισμού.

Όπως κόντρα στον John - Δάντη, θα μπορούσαμε να δημιουργήσει ο Paul, ο οποίος κατανόησε το ρόλο του σώματος του Χριστού κάπως λιγότερο. Για παράδειγμα, σκεφτείτε Κολοσσαείς 3:5-8: «Βάλτε σε θάνατο, ως εκ τούτου, ό, τι ανήκει στην γήινη φύση σας: σεξουαλική ανηθικότητα, ακαθαρσία, σφοδρή επιθυμία, κακές επιθυμίες και πλεονεξία, η οποία είναι ειδωλολατρία. Λόγω αυτών, η οργή του Θεού έρχεται. Χρησιμοποιήσατε για να περπατήσετε με αυτούς τους τρόπους, στη ζωή που ζούσε κάποτε. Αλλά τώρα θα πρέπει να απαλλαγείτε από όλα τα πράγματα όπως αυτά:. Θυμός, οργή, κακοβουλία, δυσφήμηση, και ακάθαρτη γλώσσα από τα χείλια σας "

Αυτό διαβάζεται σαν μια πραγματική εντολή των Πουριτανών. Στην προσπάθειά του να proseltyse κατά ανάρμοστη συμπεριφορά (ή, τουλάχιστον, συμπεριφορά που θεωρείται ως τέτοια), Παύλος δημιουργεί ένα κατήφορο. Επειδή δεν είναι όλα "που ανήκει στην γήινη φύση μας" είναι κακό, ούτε ο Ιησούς τόσο οικεία. Δεν θα μπορούσε ενδεχομένως να το πράξει, γιατί, αν είχε, θα ήταν η προσωπική αυτο-αντίφαση. Επειδή ο ίδιος ήταν η ενσάρκωση της ζωής του Θεού "γήινη φύση."

Ευθυγραμμίζεται με τον Paul είναι ο Άγιος Αυγουστίνος. "Υπάρχουν seethed όλα γύρω μου ένα καζάνι της ανομίας αγάπες. Μου άρεσε που δεν έχουν ακόμη, αλλά αγάπησα να αγαπούν, και από μια βαθιά θέλετε, μισούσα τον εαυτό μου για να μην θέλουν. Ζήτησα αυτό που θα μπορούσε να αγαπήσει, στην αγάπη με αγάπη, και μισούσα την ασφάλεια ... Το να αγαπάς τότε, και να είναι αγαπητός, ήταν γλυκιά μου? Αλλά περισσότερο, όταν λαμβάνονται για να απολαύσετε το πρόσωπο μου άρεσε. I μολυσμένη, ως εκ τούτου, την άνοιξη του φιλία με τον βούρκο των λαγνεία, και εγώ beclouded φωτεινότητα της με την κόλαση της λαγνεία, "Αυγουστίνος, τρίτου βιβλίου, Κεφάλαιο 1.

Για μένα, αυτό ακούγεται λίγο πολύ σαν ένας από τους αμαρτωλούς του Δάντη, όχι ένα διερμηνέα της Χριστιανοσύνης. Δεν υπονοώ ότι ο Άγιος Αυγουστίνος αποστείλει στην κόλαση. Αντίθετα, σύμφωνα με την παράδοση του Παύλου, έχει μια ελλιπή και παραπλανητική άποψη για το τι ενσωματώνεται μέσα Χριστιανισμός.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

Αυγουστίνος, ο Άγιος, Εξομολογήσεις (398).

Smiley, Γ., "Βιργίλιος, Φιλοσοφική υπόβαθρό του και τη σχέση του με τον Χριστιανισμό,« 26 Η κλασική Εφημερίδα 660 (Ιουν. 1931).