Αναλυτική Θεολογία

Οι Los Angeles Times που πρόσφατα ένα άρθρο της Tracy Wilkinson, «Εσύ shalt τιμήν σου Μητέρα Γη» (14 Μάρτη 2008). Η κα Wilkinson περιγράφει μια νέα δήλωση από το Βατικανό. Προφανώς, Αποστολική Σωφρονιστικού του Βατικανού έχει δημιουργήσει μια νέα κατηγορία της αμαρτίας. Αποτελείται από μια κατηγορία δραστηριοτήτων, όπως η καταστροφή του περιβάλλοντος? Χειραγώγηση των γονιδίων? Κατάχρησης ναρκωτικών? Έκτρωση? Και να γίνει πολύ πλούσιος.

Η κα Wilkinson αναφέρει μονσινιόρ. Gianfranco Girotti, ένας ανώτερος αξιωματούχος του Βατικανού. "Εάν η αμαρτία είχε χθες μια μάλλον ατομικιστική διάσταση, σήμερα έχει αντίκτυπο και συντονισμού που είναι πάνω από όλα κοινωνική." Λιπ-κα Wilkinson: «Σε αυτή την εποχή της παγκοσμιοποίησης επέκταση, το Βατικανό λέει ότι οι οπαδοί αμαρτία δεν είναι απλά μια μεμονωμένη πράξη, αλλά μπορεί επίσης να είναι μια παράβαση ενάντια στην ευρύτερη κοινότητα."

Αυτή η νέα διακήρυξη από το Βατικανό είναι ανησυχητικό, διότι συγχέει το Αρχαϊκή Εβραίους με τους πρώτους Χριστιανούς. Το όλο θέμα του Ιουδαϊσμού είναι ότι κάποιος πρέπει να "υπακούουν το νόμο," ανεξάρτητα από το τι πιστεύει κανείς. Ανάμεσα σε άλλους χώρους, αυτό τονίστηκε κατά τις Δέκα Εντολές, η οποία είναι μια σειρά από κοινωνικά ασφαλιστικά μέτρα («εσύ shalt όχι», κλπ.). Στο πλαίσιο αυτό, ο Ιουδαϊσμός είναι σαν το Ισλάμ. Η έμφαση είναι στην ευημερία της φυλής, όχι σε αυτό των ατόμων.

Ο Ιησούς, από την άλλη πλευρά, ήταν το ακριβώς αντίθετο. Είπε, στην ουσία, «Δεν έχει σημασία αν αψηφά την κοινωνική σύμβαση, εφ 'όσον η καρδιά σας είναι καθαρή." Βλ., π.χ., η επί του Όρους Ομιλία? Και η ιστορία του Λαζάρου (Ιω. 11: 41-44), όπου ο Ιησούς έκανε δεξιά με την αύξηση του κακομοίρη από τους νεκρούς. Έκανε έτσι, όμως, το Σάββατο. Έσπασε έτσι το νόμο, που απαγόρευε κάθε είδους "δουλειά" την ημέρα του Σαββάτου. Με την "παραβίαση του νόμου,« ο ίδιος »παραβιάζονται από την ευρύτερη κοινότητα" - προς μεγάλη δυσαρέσκεια των Φαρισαίων.

Η έννοια της «αμαρτίας», στην πραγματικότητα, προκύπτει μόνο από την έννοια του «εαυτού» ότι ο Ιησούς (και διερμηνείς του, όπως ο Paul) επινόησε. Δεν μπορεί να είναι "αμαρτία" χωρίς "εαυτό" που είναι "αμαρτία". Συγκρίνετε φυλετικές κοινότητες, όπως οι αρχαίοι Έλληνες, όπου ο Μενέλαος ήταν ευτυχής να πάρει πίσω την Ελένη, ακόμα και μετά από δεκαετίες ραντεβού της με το Παρίσι. Εκείνη ήταν ακόμα «απαράμιλλη μεταξύ των γυναικών." Δεν είχε «αμαρτήσει», και δεν θα μπορούσε να αμαρτήσει, κατ 'αρχήν, γιατί δεν είχε "εαυτό" να κάνει την αμαρτία.

Νέα δήλωση του Βατικανού, επίσης, έχει διαταραχθεί (και αντιφατική) τις συνέπειες για το μυστήριο της εξομολογήσεως. Εξομολόγηση υποστηρίζεται από σχετικές θεωρίες, όπως η εξιλέωση, αποκατάσταση, μετάνοια και άφεση αμαρτιών. Αυτά, όμως, είναι έννοιες του «εαυτού» και όχι της "κοινότητας". Βασίζονται σε «προπατορικό αμάρτημα» του Αδάμ για την οποία ο Ιησούς εξιλέωσε. Θα μπορούσε να το πράξει, γιατί δεν ήταν μόνο ο Υιός του Θεού, αλλά και ένας άνθρωπος. Γιατί να ασχοληθείτε με αυτό, αν κάποιος απλά ακολουθώντας το νόμο;

Μακριά από το να μου ζητήσει να το Βατικανό να επανεξετάσει θεολογικές δηλώσεις του. Αυτός, όμως, φαίνεται κάπως αμφίβολη.