Analytic Theologie

Het bestaat uit drie van de meest verbijsterende zinnen van het Nieuwe Testament, zo niet de hele Bijbel - en enkele van de meest verleidelijke. "In het begin was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God." "Begin start" of "begin", zoals in het begin van een proces, of een evenement "betekent". En "wordt" vaak voor dat doel gebruikt. Het is bijvoorbeeld mogelijk een race te beginnen met de woorden: "Op uw plaatsen, klaar, start!" We hebben het echter over een echte begin - zoals in, Hoe kan een "woord" zijn "de schepping." eerste - zou er niet al iemand er om het uit te spreken zijn? Wat "was" dat woord? Als het "was" er "in het begin," is het niet meer in de buurt? Hoe komt het dat God is niets meer en niets minder, dan een "woord"?

Johannes 1:1 is niet de enige plaats waar de Bijbel gaat over het onderwerp van het begin. Genesis 1:1 zegt: "In het begin schiep God de hemel en de aarde." Dit nominaal meer zin heeft, want het poneert God was er eerst - ". Woord" niet een

Belangrijk is echter God volbrengt daarop een groot deel van de daaropvolgende creëert door het gebruik van woorden. God "zei:" Laat er licht zijn, Genesis 1:3. God ", genaamd" het licht dag, en de duisternis hij "zogenaamde" Night, Genesis 1:5. God "zei:" Laat er een uitspansel in het midden van de wateren. God ", genaamd" het uitspansel hemel, Genesis 1:8. God "zei," Dat de wateren onder de hemel vergaderd worden tot een plaats, Genesis 1:9. God ", genaamd" het droge aarde, en de vergadering der wateren ", genaamd" Hij zeeën, Genesis 1:10. God "zei:" Laat de aarde voortbrengen gras, Genesis 1:11. God "zei:" Dat er lichten zijn aan het uitspansel, Genesis 1:14. God "zei," Dat de wateren overvloediglijk voortbrengen, Genesis 1:20. God "zei:" Laat de aarde voortbrengen de levende wezens naar hun aard, Genesis 1:24. En de meeste toevallig voor ons, God "zei:" Laat Ons mensen maken naar ons beeld, Genesis 1:26.

We zien uit deze passages dat God een resultaat volbrengt door uiten, of door te bellen, of door te zeggen dat. Er zijn een verscheidenheid van andere acties God zou hebben ondernomen, die zou hebben geleid tot dezelfde uitkomst. Bijvoorbeeld, om te creëren, zou hij hebben 'zwaaide met een toverstaf. "Maar in plaats daarvan gebruikte hij woorden. Niet, vreemd genoeg, door ze op te schrijven - de Bijbel geeft geen bewijs is God in staat was om te schrijven, tot het moment van de Tien Geboden. Plaats zijn gebruikt woorden was volledig orale.

En, het was "constitutieve", omdat hij een "ding" - Dag, Nacht, hemel, aarde, zeeën - gewoon door het uitspreken van woorden. Op deze manier, voor God, op zijn minst, zouden we kunnen zeggen dat filologie voorafgegaan ontologie. Omdat het "woord" kwam eerst, en door het uitspreken van het woord (met de vereiste intentie), het "ding" Daarop ontstond. We zouden contrasteren dit met latere Gods "discursieve" gebruik van woorden, voor een aantal andere niet-constitutieve doel. Bijvoorbeeld: God vermaand of bevolen de mens "Weest vruchtbaar, en vermenigvuldigt," Genesis 1:28. Daarbij was hij niet "het creëren van." In plaats van, hij werd de mens te vertellen wat te doen - het was tot aan de mens, om het creëren doen. God dan geadviseerd of op de hoogte man, dat hij (God) had de mens gegeven "al het zaadzaaiende kruid," Genesis 1:29. Dit was meer als commentaar op een bestaande stand van zaken in de reeds geschapen wereld.

". Woorden" Het is daarom moeilijk is om John's visie op de schepping met elkaar te verzoenen, met die gepresenteerd in Genesis, met name als het gaat om het gebruik van de sleutel tot het ontsluiten van dit mysterie ligt in het Griekse woord "logos", dat is wat John - schrijven in het Grieks - daadwerkelijk gebruikt.

Moderne bespreking van "logos" begint en eindigt met Martin Heidegger. "Logos is de gestage verzamelen, de intrinsieke verbondenheid van de Essent, dat wil zeggen, zijn. *** Logos kenmerkt zich in een nieuwe en toch oude respect: hetgeen die rechtop en verschillend is tegelijkertijd verzameld saamhorigheid op zichzelf en op zichzelf en houdt zich in deze gezamenlijkheid "Heidegger, M . (vert. Manheim, R.), Een inleiding voor Metafysica 130 (1959).

Heidegger schetst dit concept van logo's terug naar het begin van de Griekse filosoof Heraclitus. "Heraclitus was niet leren dat er slechts een betekenisloos wirwar van gebeurtenissen. Er is een principe van orde en samenhang onder hen wel de Logos, die zelfs betrekking tegenstellingen en onderhoudt een eenheid in het midden van de strijd. Heraclitus *** staat voor ... God als een 'samenloop van tegenstellingen,' zeggen 'God is dag nacht, winter zomer, oorlog vrede, verzadiging honger, alle tegenstellingen' en vermoedelijk deze God is de Logos onder een andere naam. *** [E] verything aan de gang is om voor de unificatie-of bijeenkomst activiteit van de Logos, "Macquarrie, J., Heidegger en het christendom 2 (1994).

Dit is heel anders dan het vertalen van logo's als 'woord', of een van haar sub-afleidingen, zoals "opdracht" of "gebod" (de Tien Geboden soms aangeduid als de Tien Geboden, "deca" voor "God" en "loog" voor logo's). Heidegger zegt dat, bij de interpretatie van het evangelie van Johannes, de christelijke kerk heeft een niet-Heraclitus vertaling van logo's aangenomen. Want in het Evangelie van Johannes, "logos" specifiek verwijst naar Jezus "in de rol van bemiddelaar tussen God en mensen," An introduction to metafysica 134.

Ik denk niet dat dit juist is, om twee redenen. Ten eerste omdat het "verwijst", "een woord verzamelt wat er samen met de naam in eenheid," Inwood, M., Een Heidegger Woordenboek 21 (1999). Tenminste, een verwijzende woord doet. Als Inwood gaat verder waar te nemen, logo's later gaf aanleiding tot "logica." Zo, John de logo's net zo gemakkelijk zou kunnen betekenen, alles wat eventueel kan worden genoemd, dat wil zeggen, komen te bestaan, als gevolg van God, de betekenis-toekenning activiteit. Of, de gehele structuur van logische relaties zelf, als in een Bertrand Russell-achtige afleiding van een hogere orde wiskunde uit de logica, de Principia Mathematica (1910). Als dit lijkt vergezocht, kunt u overwegen beroemde ontwerp van William Blake's "De Oude van Dagen," ook met de titel "God Het creëren van het Universum", die precies verbeeldt deze activiteit van de gemeten omzichtigheid.

Ten tweede, op een manier, is Heidegger het niet te Heideggeriaanse. Omdat hij niet door te gaan met zijn eigen concept van wie God is, of wat God kan doen. Voor Heidegger, "God" (of "goden") is (zijn) in een "web van sociale praktijk." Ze "handelen met goddelijke kracht door te laten zien wat ons allerlei dingen verstaanbaar zijn", Spinosa, C., "Heidegger op levende goden, "Heidegger, coping en Cognitive Science 213 (2000). Voor de archaïsche Grieken in het bijzonder de "tempel" - we net zo goed zeggen: "religie" of "het concept van God" - "afgestemd op een specifieke manier hun praktijken voor het omgaan met vrijwel al het andere in hun wereld," Spinosa 210.

Goden, dus, "hebben te maken met de manier waarop de dingen verschijnen voor ons affectief, niet met de manier waarop materiaal-fysieke dingen wordt veroorzaakt op te bestaan." Bekijken van God alleen maar als een "schepper" van "dingen" verbergt "de goddelijke daad van het openbaren of openbaar maken van hoe de dingen en mensen materie in afstemmingen of stemmingen, "Spinosa 214; ook, Heidegger, M. (vert. Schuwer, A. & Rojcewicz, R.), Parmenides 110 (1992).

Dus, "Als een god zijn of haar energie brengt uit te oefenen op iets, de god verandert de kracht of vorm van de affectieve karakter," Spinosa 219. De sociale praktijken waardoor mogelijk gemaakt "zenden niet alleen een impliciete begrip van wat het is om een ​​mens, een dier, of een object, maar, tot slot, een goed begrip van wat het is voor alles te zijn helemaal niet," Dreyfus, H., "Heidegger over het verband tussen nihilisme, kunst, technologie en politiek" in Guignon, C. (ed.), The Cambridge Companion to Heidegger 351 (2de editie. 2006). Op hun beurt, deze "culturele praktijken en het begrip van het zijn zij belichamen ons in staat stellen om onze activiteiten te sturen en te zin van ons leven, maken" Dreyfus 352.

"Logos" dan ook echt een soort van "samenkomen", in precies de Heraclitian zin Heidegger schuwt. "De logo structuren hetgeen een mogelijke eenheid of verbinding. *** In haar beurt de aansluiting motiveert de zoektocht naar stichtingen en afhankelijkheden. Iets wat niet wordt geaccepteerd als een wezen totdat het wordt gepresenteerd als opgericht in iets anders, op deze manier de hele verwijst naar een laatste, alles-oprichters grond. De anticipatie van de oprichters van het geheel ligt in de logo's. Op deze manier wordt de neiging tot iets als de eenheid, grond-en basis gelegd in de logo's, "Vedder, B., Heidegger's Philosophy of Religion 134 (2007).

Zo logo terug naar zijn oorspronkelijke betekenis. Het heeft niets te maken met "woorden" of "taal." Integendeel, "Het is een selectieve bijeenkomst, waarin de voor-en nadelen worden afgewogen. Logos is dat die de activiteit van de bijeenkomst wordt uitgevoerd. Zo logo's betekent niet dat in de eerste plaats iets als woord of doctrine, maar veeleer het geeft aan dat het verzamelen vindt plaats Logo's: het verzamelen, die op zich permanent dominant, "Vedder 248.. Toen God "dingen" gemaakt "" door "te benoemen" hen, die hij in feite bezig met een proces van dat hen onderscheidt van de achtergrond, of de open plek, waar hij voorheen leefden. Hij riep hen naar voren, of geprojecteerd ze, door ze te benoemen, Vedder 257. De objecten genoemd door God niet langer deel uitmaken van een "pre-theoretische ervaring van de omgeving." Integendeel, zij een integraal onderdeel geworden van een "weten ervaring," Kalary, T., "Hermeneutische Fenomenologie en daarmee samenhangende aangelegenheden," 21 Heidegger Studies 138 (2005).

Daarom zou kunnen overwegen opnieuw parsing Johannes 1:1 als volgt. "In het begin was de ongedifferentieerde achtergrond, de clearing, waaruit alles mogelijk. God beoordeling van alle van de elementen die het bestaan, en bracht een aantal van hen uit - hij benadrukt ze - door het geven van namen. Op deze manier gaf hij ook hen zin en betekenis voor ons. "We moeten niet toe te voegen dat, aangezien wij degenen zijn waar of van waaruit, de achtergrond ontstaat, om te beginnen, dat we dit deden helemaal zelf.