Analitik İlahiyat

Virgil zamanının teolojik iklim kasvetli idi. Resmi Roma dini olarak Augustus ılık, yavan ibadet olduğunu "yaşayan Tanrı." Aslında, Augustus Virgil onuruna, hatıra şiiri bir tür olarak Aeneid yazmak için görevlendirdi. Bir stoacı olarak, Virgil insan vücudu küçümseyen, ve bu kavram Aeneid boyunca yansıtılır. "O zamanlar Elysian alanlar kazanmıştı herhangi bir ruhu hiç arzu nasıl anlayamadık 'vücudun halsiz dostluk dönün.' "Smiley 674; 'creep hastalığı ve yaşı kasvet, ve temizleyicileri bizi acı ve ölümün acımasız zulümleri, bizim olduğumuzu Zavallı ölümlüler, yaşamın en parlak gün hiç uçan ilk olan'. Oldukça sıkıcı bir zaman olmalı.

İsa - - ve o, aslında bir gövde ile yaşayan bir kişi, at, Tanrı, ya da ilan Virgil hakim mizaç tüm temsilciliği ise, bunu birinin gelip için olmalıydı nasıl ferahlatıcı görmek zor değil en azından, Tanrı'nın oğlu. Ne olursa olsun kim (ya da ne) o, ya o nasıl tanımlandığını, "Allah" kim (ya da ne) dünyaya ontolojik yapısı ve tanımı sağlayabilmektedir. Bir Heideggerci açıdan bakıldığında, Batı kültürü için, en az, Tanrı (ya da Tanrı kavramı) "arka plan" veya mümkün insanları, şeyleri ve fikirleri göstermek için yapar "temizleme" en önemli unsurlarından biridir ve mantıklı.

İsa, bu nedenle, doğru Tanrı'nın Varoluşları ilgilendiren ontik karşılığı (- veya, fittingly, beden - ontolojik örneğinin, gerçekleştirilmesi telkin anlamına gelen bir kelime Heidegger'in varlık "Varoluşları ilgilendiren ontik") olarak kabul edilebilir.

Yuhanna İncili'nin yazarı bunu anladı. Yuhanna 1:1 "Söz, Tanrı idi" ve "Söz beden yaptı ve aramızda yaşadı oldu," Yuhanna 1:14. Diğer bir deyişle, İsa'nın Tanrı'nın eti-ve-kan karşılığıdır. İsa'nın bedensel doğası Yeni Ahit boyunca başka bir yerde vurgulanmaktadır. O çarmıha gerildiği zaman bedensel eziyet yaşadı; diye sorduğunda bile Matta 27, "? Tanrım, Tanrım, neden sen beni unuttun gelinmesinde", çarmıhta son anlarında, bu duyguların en-insan, şüphe yaşanıyor : 46.

John İsa somutlaşan tek değil, devam ediyor. "[T] o saatte mezarlara herkesi Onun sesini duymak ve ileri gireceği geliyor" John 5:28-29. Diğer bir deyişle, İznik İman belirtilen, Hıristiyanlar, yani ölen kişinin fiziksel, bedensel yeniden düzenlemede "ölü, dirilişi için" bak.

Başka bir örnek Efkaristiya bir Liturji olduğunu. "İsa onlara dedi ki, şüphesiz, Sahiden, siz İnsanoğlu'nun eti yerler dışında, size diyorum ki, onun kanını içmek, siz size bir hayatım var," John 6:53. Biz organları ile insanların, Mesih'in ilahiyat katılmak üzere başka bir yolu olabilirdi olmamıştı. Biz çünkü Ama, yediğimiz ve bu nedenle son derece uygun bir aktarım mekanizması haline gelir rızık için içmek gerekir.

Dante John doğrudan soyundan gelmektedir. İlahi Komedya, herkes bir bedene sahip - azap içinde olanlar ya da cennette yüce olan. Gerçekten her olmanın en garip bazı - Tüm çeşitli cezalar ya da çeşitli zevkler güvenmek katlanmak. Bu zevk veya ağrı yaşamak, ancak, bir beden alır ve Dante'nin baskın tema nedenle somutlaşan Hıristiyanlık biridir.

John karşı olduğu gibi - Dante, biz Mesih'in bedenine biraz daha az rolü anlaşılmış Paul, ayarlayabilirsiniz. Örneğin, Koloseliler 3:5-8 düşünün: "dünyasal doğaya ait ne olursa olsun, bu nedenle ölüm koyun: cinsel ahlaksızlık, pislik, şehvet, kötü arzuları ve putperestlik olan açgözlülük. Bu nedenle, Tanrı'nın gazabını geliyor. Sen bir zamanlar yaşadığı hayatında, bu şekilde yürümek için kullanılır. Ama şimdi bütün bu gibi şeylerden kendinizi kurtulmak gerekir:. Öfke, hiddet, kin, iftira ve dudaklarından kirli dil "

Bu gerçek bir Püriten tedbir gibi okur. Uygunsuz davranışı (ya, o gibi algılanan, en azından, davranış) karşı proseltyse etme hevesinde, Paul kaygan bir eğim oluşturur. Her şey "bizim dünyevi doğaya ait" kötü, ne de İsa yüzden samimi etmedi çünkü. O olsaydı, o kendi kendine çelişki kişisel olurdu, çünkü muhtemelen, bu yüzden yapamazdım. Kendisini Tanrı'nın yaşayan bedeni olduğundan "dünyevi doğası."

St Augustine olan Paul ile uyumlu. "Kanunsuz aşkların kazanda Etrafımda hep Sinirden. Ben henüz sevdim, ama ben sevmeyi sevdim, ve dışarı istediğiniz bir derin, ben değil isteyen için kendimden nefret ettim. Ben severek aşık, seviyorum nelerin aradı ve ben emniyet nefret ... sonra sevmek ve sevgili olmak, benim için tatlı idi; ama daha, ben kişi zevk için elde ne zaman sevdim. Ben, bu nedenle, şehvet, pislikten dostluk bahar kirlettiler ve ben şehvet cehennem ile parlaklık beclouded, "Augustine, Üç Kitap, Bölüm 1.

Bana göre bu oldukça fazla Dante'nin günahkar biri değil, Hıristiyan bir tercüman gibi geliyor. Sanırım cehennem St Augustine emanet demiyorum. Aksine, Pauline geleneğinde, o somutlaşan ne Hıristiyanlık araçlarının eksik ve yanıltıcı bir bakış açısı var.

REFERANSLAR

Augustine, St, Confessions (398).

Smiley, C., "Vergil, O'nun Felsefi Arka Plan ve Hıristiyanlığa Şemsi Tebrizi," 26 Klasik Dergisi 660 (Haziran 1931).